Life Cycle Analysis – czym jest ocena cyklu życia budynku

Analiza cyklu życia (Life Cycle Analysis, LCA) to działanie, którego celem jest ocena oddziaływania określonego produktu na środowisko przyrodnicze oraz zasoby naturalne. W toku LCA badane są wszystkie etapy związane z produkcją, konsumpcją i zagospodarowaniem odpadów – z tego względu czasem nazywa się ją analizą od kołyski do grobu (Cradle to Grave Analysis). Szczególnym rodzajem LCA jest ocena cyklu życia budynku we wszystkich fazach jego istnienia. To właśnie na tym temacie skupimy się w dalszej części artykułu.

Fazy życia budynku a LCA

Analiza cyklu życia budynku pozwala na kompleksową ocenę jego bilansu ekologicznego. Aby można było w pełni ją sporządzić, konieczne jest uwzględnienie wszystkich występujących kolejno po sobie faz istnienia budynku. Co ciekawe, pełen cykl życia budynku w warunkach europejskich wynosi około 100 lat – w analizie konieczne jest uwzględnienie wszystkiego, co wydarzy się przez ten czas.

Fazy życia, począwszy od produkcji materiałów budowlanych, aż po likwidację budynku, występują w różnych przedziałach czasowych. Niektóre z nich mogą trwać zaledwie kilka godzin (np. produkcja materiałów), podczas gdy inne ciągną się całymi latami (faza użytkowania).

Faza wytworzenia materiałów a środowisko

W pierwszej fazie cyklu życia budynku działaniem, które najmocniej obciąża środowisko, jest pozyskiwanie i wykorzystywanie energii do produkcji materiałów budowlanych. Na tym etapie największym problemem jest kumulacja zanieczyszczeń w ekosystemach.

Faza budowy w LCA

Podczas fazy budowy środowisko naturalne zostaje obciążone na skutek robót ziemnych, poboru i wykorzystania energii przez różnego rodzaju urządzenia oraz maszyny budowlane. Wykonanie poszczególnych elementów budynku (np. ścian zewnętrznych i wewnętrznych, dachu) uwzględnia różnorodne materiały, zapewniające określone właściwości (np. stopniem przewodzenia ciepła) – z tego względu LCA fazy budowy zależna jest od bilansu ekologicznego zastosowanych materiałów.

Faza użytkowania budynku

Faza ta trwa zdecydowanie najdłużej, a związane z nią obciążenie środowiska jest rozłożone w czasie. Co istotne, wraz z czasem użytkowania budynku wzrastać będzie negatywne oddziaływanie na środowisko. Wynika to np. z pogarszania się współczynnika przenikania ciepła.

Duże znaczenie dla fazy użytkowania budynku ma przeprowadzanie kapitalnych remontów, które pozwolą na przywrócenie początkowych właściwości użytkowych i obniżenie negatywnego wpływu budynku na środowisko. Przyjmuje się, że generalny remont należy przeprowadzić po 20-25 latach prawidłowej eksploatacji budynku.

Faza likwidacji budynku

Końcowy etap cyklu życia budynku to jego likwidacja. Czas trwania fazy oraz jej wpływ na środowisko zależy w dużej mierze od technologii wykorzystanej do rozbiórki.

Niezwykle istotną kwestią w fazie likwidacji budynku jest wybór technologii recyklingu lub utylizacji materiałów uzyskanych podczas rozbiórki. Trudnym elementem analizy LCA na tym etapie jest próba przewidzenia technologii recyklingowej, jaka wykorzystywana będzie po zakończeniu fazy użytkowania budynku – co może nastąpić nawet po okresie 100 lat. W większości przypadków uzasadnione jest jednak założenie, że przyszła technologia wprowadzi znaczne usprawnienia w zakresie zarządzania odpadami.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here